Dusza wybrana – o sensie cierpienia to temat, który zgłębiali uczestnicy weekendowego spotkania MI w Harmężach w dniach 17 - 18 kwietnia 2026 r.  Przewodnikami w tak trudnym zagadnieniu byli św. Maksymilian Kolbe i św. Gemma Galgani. W piątkowy wieczór przeżywaliśmy Drogę Krzyżową z rozważaniami wg tych dwojga wielkich Świętych, a po niej adorację Najświętszego Sakramentu.

Zarówno św. Maksymilian, jak i św. Gemma ukazują, że cierpienie może mieć głęboki wymiar duchowy i zbawczy.

Św. Maksymilian Kolbe widział sens cierpienia przede wszystkim w miłości do drugiego człowieka. Jego dobrowolne oddanie życia za współwięźnia w obozie koncentracyjnym było aktem najwyższego poświęcenia. Cierpienie nie było dla niego celem samym w sobie, lecz środkiem wyrażenia miłości i wierności Chrystusowi. W jego postawie widać, że „dusza wybrana” to taka, która potrafi przekroczyć własny ból dla dobra innych.

Z kolei św. Gemma Galgani przeżywała cierpienie w sposób mistyczny. Jej doświadczenia duchowe, w tym fizyczne i psychiczne cierpienia, były przez nią rozumiane jako uczestnictwo w męce Chrystusa. Przyjmowała je z pokorą i ofiarowywała za grzeszników. W jej życiu cierpienie staje się formą dialogu z Bogiem i znakiem szczególnej bliskości z Nim.

Obie postacie pokazują, że cierpienie „duszy wybranej” nie jest karą, lecz powołaniem. Ma ono sens wtedy, gdy prowadzi do miłości, ofiary i duchowego wzrostu. Dzięki temu staje się nie tylko doświadczeniem bólu, ale także drogą do świętości i głębszego zrozumienia sensu ludzkiego życia.

Dziękujemy wszystkim za udział w warsztatach i zapraszamy na kolejne spotkanie 12-13 czerwca, na które zaprasza nas sam św. Franciszek, a będzie o modlitwie doskonałej.