W 1940 roku powstał obóz koncentracyjny Auschwitz. W kompleksie obozowym Auschwitz-Birkenau, Niemcy zgładzili około 1,1 miliona osób. Byli wśród nich nie tylko Żydzi, ale także - Polacy, Romowie, jeńcy sowieccy i ludzie innych narodowości… W tym - Maksymilian Maria Kolbe - święty, franciszkanin i założyciel wspólnoty Rycerstwa Niepokalanej.

Transport z więzienia na Pawiaku dotarł do obozu - 28 maja 1941 r. Franciszkanin otrzymał w obozie numer 16670. Według historyków - początkowo trafił do pracy przy zwożeniu żwiru na budowę parkanu przy krematorium, a następnie dołączył do komanda w Babicach, by budować ogrodzenie wokół pastwiska.

W obozie duchowny miał problemy zdrowotne, co poskutkowało umieszczeniem w tamtejszym szpitalu. Z tego względu mógł wykonywać tylko lżejsze prace - najpierw w pończoszarni, przy reparacji odzieży, a następnie w kartoflarni.

SKAZANY NA ŚMIERĆ

W lipcu z obozu uciekł jeden więzień, co zakończyło się skazaniem na śmierć głodową - dziesięciu więźniów, wybranych przez komendanta.

Wśród nich był mężczyzna - Franciszek Gajowniczek, który w swych wspomnieniach opisuje: "Nieszczęśliwy los padł na mnie. Ze słowami ,,Ach, jak żal mi żony i dzieci, które osierocam” udałem się na koniec bloku. Miałem iść do celi śmierci. Te słowa słyszał ojciec Maksymilian. Wyszedł z szeregu, zbliżył się do Fritzscha i usiłował ucałować go w rękę. Wyraził chęć pójścia za mnie na śmierć”.

Ojciec Kolbe chcąc oddać życie za swojego bliźniego - trafił do bloku nr 11, tzw. celi śmierci. Po dwóch tygodniach męki głodowej, zakonnik wciąż żył. 14 sierpnia 1941 r. został uśmiercony poprzez wstrzyknięcie zastrzyku z fenolem.

Według wspomnień współwięźnia Maksymiliana - Józefa Stemlera, święty przed swoją śmiercią wypowiedział słowa: ,,Nienawiść nie jest siłą twórczą. Siłą twórczą jest miłość.’’

Polski franciszkanin stał się pierwszym wyniesionym na ołtarze męczennikiem z okresu II wojny światowej. Został beatyfikowany przez papieża Pawła VI w 1971 roku, a kanonizowany przez Jana Pawła II - w 1982 roku.